Waarom een TM?

Dat is een vraag die nog niet zo gemakkelijk te beantwoorden valt.

Voor Mollossers heb ik altijd een zwak gehad, Maar in mijn ogen hadden we daar niet genoeg ruimte voor en zeker geen tijd. In die tijd reed ik nog 2x per dag op en neer naar Arnhem waar onze jongste zoon op school zat, en daar ben je toch zo'n 3 uur per dag mee kwijt.
Toen Patrick in 2006 aan zijn laatste schooljaar in Arnhem bezig was. En wij ondertussen een boerderij in Holten hadden gekocht, kwam er tijd en ruimte voor een Tibetaanse Mastiff.
September 2005 heb ik voor het eerst contact opgenomen met Irma Schreuder (de fokster van Qianlong). Na vele, lange telefoongesprekken en een keer een kennismakingsbezoek, kwam in februarie 2006 het telefoontje dat er pups geboren waren.
19 April 2006 hebben we onze beer opgehaald.

In het begin dat we Qianlong hadden is hij regelmatig (elke dag) meegeweest naar de school van Patrick. Dit was een hele goede socialisatie voor hem. Hij kwan op deze manier al heel jong in contact met kinderen met een handicap (dove en slechthorende, en andere communicatief beperkte kinderen). Hij heeft ervan genoten al die kinderen om hem heen. Doordat de kinderen hem zagen opgroeien kwamen een aantal kinderen over hun angst voor grote honden heen. Nu is er veel meer rust gekomen, het rijden is voorbij Patrick zit nu "gewoon" hier in het dorp op school. 

De verhuizing is inmiddels ook achter de rug. We hebben het hele terrein afgegaasd zodat meneer lekker buiten kan lopen zonder weg te lopen. Weer of geen weer Qianlong is eigenlijk altijd buiten te vinden, het liefst op een bult zand (kan hij mooi alles overzien).